
![]() deel 2:De andere zijde van peng-kracht.
Verbondenheid: De andere zijde van peng-kracht. Bij de bestudering van de bio - mechanica wordt erkend dat eenzelfde spier gebruikt kan worden met verschillende andere groepen van spieren, afhankelijk van de te vervullen taak, om zo verschillende gecoördineerde structuren te vormen. Om een spierenstelsel echt te (her)schikken, zodat men voordeel kan halen uit de optimale structuur en de potentiële kracht van de bovenlijfspieren, is het een vereiste dat we de plaatselijke gespannen toestanden (die uit gewoontes gegroeid zijn) ontspannen. Zo kunnen we heel zachtjes, net alsof je niet zou tussenbeide komen, een nieuw model geven aan onze bewegingen. Eenmaal peng begrepen en uitgevoerd wordt, duurt het niet lang vooraleer men zich met wilskracht een weg kan banen naar eender welk punt van het lichaam om (vanuit de grond) een vuistslag te geven of te ontvangen. Verbondenheid vereist echter meer tijd om te verwerven omdat ze niet kan terugvallen op de beenderstructuur als referentiepunt, daar waar peng dit wel kan. De aangeleerde (verworven) fysieke vaardigheden van alle interne kunsten maken gebruik van zowel peng als verbondenheid. Maar ook het zeer belangrijke begeleidende qi-fenomeen wordt meer direct benaderd door gebruik te maken van deze twee vaardigheden in verband met relaxatie, intentie en de positie van hele het lichaam. 'Verbindende' procedures en neerwaartse kracht. Er zijn twee manieren voor correct gebruik van een neerwaartse beweging van de armen, afhankelijk van waar zich het aanwendingspunt bevindt in relatie tot de dantien. Relatief gesloten toepassingen staan ons toe om gedeeltelijk de peng-kracht te gebruiken, tenminste vanaf de schouders tot de handen. Verdere toepassingen vereisen de ontwikkeling van de volledige verbindende-lichaamskracht van de armen naar het midden. Wanneer we deze verbindende vaardigheid gebruiken, kunnen er energie ontladingen vanuit het midden krachten loskomen. Ter herhaling: oorspronkelijke (energie)opslag komt vanuit de rug, vermeerderd door het spierenstelsel van de romp. Degelijke training van de neerwaartse kracht zal resulteren in opvallende aangroei van de romp en borstspieren omdat de beginnende kracht vanuit deze gebieden komt. In ons voorbeeld van het neerwaarts trekken aan de schouder van een partner, zou eerst een verbinding moeten gemaakt worden van de hand tot het midden door middel van een lichte uitzetting van het gebied er tussenin. Ontspan neerwaarts en laat een gedeelte van het lichaamsgewicht rustig overvloeien naar de hand die op de schouder ligt (van de partner). De elleboog zal dan in een natuurlijke beweging naar beneden komen (zwaartste zijde naar beneden). Adem in en daarna uit, terwijl je het lichaam zachtjes naar beneden laat komen en je de arm-hand verbinding toelaat de neerwaartse lichaamsbeweging over te brengen op de schouder van de partner door middel van de uitgestrekte arm. Het gebied rond de maag zet uit terwijl je uitademt door de neus, de onderribspieren trekken gelijktijdig samen, doch zonder teveel spanning. In het begin brengt dit niet veel kracht over op de schouder (doel). Frequent oefenen is noodzakelijk…nog belangrijker, zachtheid en concentratie zijn evenzeer nodig om te verzekeren dat de spieren van de romp en borst betrokken zijn, niet die van de arm. Leer om naar beneden te trekken vanuit je midden. Oefen op de gewichtsoverbrenging van het achterste been naar het voorste terwijl de oefening uitgevoerd wordt. Zo verhoog je je 'overdrachtmomentum'. De beweging toont nu een opvallende gelijkenis op het gebruik van "pi-chuan" van Xingyiquan. Binnen de innerlijke krijgskunst wordt deze, en vele andere bewegingen, getraind door de wilskracht van het gewicht van peng, en de toepassing ervan naar de hand. Oefen heel langzaam, uitademend door de palm en de vingers van de hand, terwijl de beweging omhoog komt vanuit de grond, wordt die gemanipuleerd door een krachtige romp, en vindt zijn uitdrukking in de hand. Het lichaam doet dienst als overbrenggingseenheid, net zoals een amoebe. Er wordt in het begin vrijwel geen kracht gebruikt bij het uitvoeren van deze oefening … de geest stuurt de peng, de uitdijende verbinding, het gewicht naar de hand, en het uitademen van de qi door de hand. Trainen onder druk is een vergissing die enkel kan leiden tot "li", de externe kracht. De rest van het lichaam wordt ook op deze manier "verbonden". Bijvoorbeeld, ophanging vanuit de kruin van het hoofd brengt een zeer milde spanning waarmee je ook kracht kan hanteren. Bewegen met de kernsterkte van het lichaam door middel van peng en verbondenheid met de uitgestrekte "ineengestoken verbinding van spieren" (ook wel fascia genoemd) is het wezen van de innerlijke kunst. Vreemd genoeg ontlokken sommige bewegingen van dit type een bijna tastbare gewaarwording bekend als de "externe qi". Dit fenomeen maakt deel uit van de interne bewegingen, terwijl we ons meer exclusief gaan bezighouden met de qi, naargelang onze reeksen vorderen. bron: Mike Sigman - www.iay.org.uk/internal-strength |
![]() ![]() ![]()
|